نامه سرگشاده به رفيق ريبوار احمد ليدر حزب کمونيست کارگرى عراق

در رابطه با حمايت از انشعابيون از حزب کمونيست کارگرى ايران

رفيق ريبوار، با درود

اجازه بدهيد مراتب تاسف عميق و اتتقاد و اعتراض شديد خود را نسبت به اعلام پشتيبانى يکجانبه شما از بخش انشعابى از حزب کمونيست کارکرى ايران را اعلام کنم. اين يک موضع گيرى کاملا غير اصولى و غير مستولانه است. دو حزب ما همواره بعنوان احزاب متعلق به جنبش کمونيسم کارگرى روابط گرم و نزديک و رفيقانه اى داشته اند. سئوالى که با ديدن بيانيه حمايت شما از بخش منشعب حزب ما براى هر کس و بويژه اعضا و کادرهاى حزب شما مطرح ميشود اينست که چه شده که ناگهان حزب ما جاى خود را به بخش منشعب داده است؟ در اهداف و سياستهاى ما تغييرى داده شده است؟ و يا همان يک صفحه بيانيه اعلام موجوديت حزب انشعابيون به شما نشان داده است که پرچم منصور حکمت در دست آنهاست؟ بر مبناى همان يک صفحه تشخيص داده ايد که مردم ايران بايد به حزب منشعب به پيوندند؟!

رفيق ريبوار با کمال تاسف بايد بگويم که اين موضع گيريهاى حزب شما با ابتدائى ترين اصول سياسى حاکم بر روابط بين احزاب مغاير است. هيچ حزب سياسى واجتماعى جدى که براى خود و احزابى که با آنها مناسبات نزديکى دارد احترام قائل است بر اساس بحثها و اختلافات درونى احزاب، مباحثاتى که هنوز جامعه از آن بى خبر است، موضعگيرى نميکند. من در اينجا به مضمون اين اختلافات نميپردازم. تبيين رسمى حزب ما از ماهيت سياسى اين اختلافات در بيانيه حزب آمده است و با انتشار اسناد مباحثات بزودى حقانيت اين تبيين بر همه روشن خواهد شد. حزب شما نيز قاعدتا ميبايست تا انتشار علنى اين مباحث صبر ميکرد و سپس موضع سياسى اتخاذ ميکرد. نظر شما در مورد اختلافات درونى حزب ما هر چه باشد، نميبايد در موضعگيرى رسمى حزب شما نسبت به انشعاب کوچکترين تاثيرى ميداشت. منافع مشترک جنبش کمونيسم کارگرى و دو حزب ما چنين حکم ميکرد که تا روشن شدن شدن اختلاف نظرات در سطح جامعه از حمايت از انشعابيون خوددارى ميکرديد. اين موضع اصولى مسلما وحدت و انسجام صفوف حزب خود شما را نيز بهتر ميتوانست حفظ کند. اميدوارم به عمق اشتباهى که کرده ايد پى ببريد و سريعا آنرا تصحيح کنيد.

با احترام

حميد تقوائى دبير کميته مرکزى حزب کمونيست کارگرى ايران