اعتصاب کارگران نیشکر هفت تپه و اهمیت تشکیل مجمع عمومی

انترناسیونال ۲۱۴

این متن را ناصر احمدی پیاده و تایپ کرده است.

 

از میان سئوالات جلسه هفتگی حمید تقوائی

ناصر احمدی: اکنون بنظرم کاملا معلوم شده است که مردم مبارز جامعه ایران به همت جنبشهای اعتراضی مختلف دو هفته فشرده گذشته شان، یکبار دیگر اقدام جدید سرکوب رژیم را که با اعدامهای جمعی و علنی خیابانیش میخواست جامعه را مرعوب کند، برسر خودشان خراب کردند و یکبار دیگر رژیم را به عقب راندند .اما سئوال من بطور مشخص در رابطه با دو دستاورد ویژه و بسیار مهم این دو هفته فشرده اعتصابات جامعه است که میخواهم نظر شما را هم جویا شوم. یکی از این دستاوردها اعلام رسمی برگزاری مجمع عمومی منظم از جانب کارگران است. درواقع اگرچه تا بحال نیز کارگران در برخی اعتصاباتشان مجمع عمومی را برگزار میکردند اما منظم و پایدار نبود. این بار کارگران نیشکر هفت تپه با بیانیه رسمیشان تشکیل منظم مجمع عمومی را اعلام کردند.

ما فعالیتهای کارگران را در آن ١١ روز اعتصاب، بویژه خبر رسانی فعال رهبران کارگران هفت تپه را بوضوح میدیدیم که در صدا و سیمای آمریکا و در رادیو برابری و در تلویزیون کانال جدید بطور مرتب انعکاس مییافت اما خودم شخصا اینرا هم شاهد بودم که این صرفا از تلویزیون کانال جدید بود و مشخصا توسط رفقایی چون شهلا دانشفر و اصغر کریمی بود که پابپای خبر گرفتنها از فعالین کارگری، به فعالین کارگری نیز رهنمودهای عملی کارسازی ارائه میشد، و همین رفقا بودند که همواره برروی تشکیل مجمع عمومی تاکید میکردند، که خوشبختانه بعد از ١١ روز ، با درایت بینظیر کارگران و رهبران اعتصاب، منظم بودن تشکیل مجمع عمومی بتصویب رسید و رسما نیز اعلام گردید.

نکته دوم این دستاوردها نیز بنظرم اشاره و تاکید مشخص اصغر کریمی به شرکت همسران کارگران در مجمع عمومی بود که گفتند همسران کارگران با شرکت فعالشان میتوانند سخنان کارگران و رهبران کارگری، و سخنان رژیم و کارفرما را بشنوند و در روند مجمع عمومی کارگری فعال و دخیل باشند. بنظرم من این نکته هم یک بحث جدیدی است، و من در هیچ بحثی در ادبیات حزبمان این نکته را نخوانده بودم و نشنیده بودم. همانطوری که رفقا شهلا دانشفر و اصغر کریمی تابحال بخاطر متمرکز بودن به پیچ و خم های پیشروی جنبش کارگری، همواره به نکات و راهکارهای جدید و کارسازتری رسیده و رهنمود داده اند و در پیشروی جنبش کارگری نقش موثری ایفا کرده اند، اکنون نیز همین ایده شرکت همسران کارگران هم بعنوان یکی دیگر از نکات مهم، از جانب اصغر کریمی مطرح شده است. اکنون آیا بنظر شما نیز این تصمیم مجمع عمومی منظم و این ایده شرکت همسران کارگری تا همینجا دو دستاورد ویژه و مهم مبارزات فشرده دو هفته گذشته نبوده است؟

حمید تقوایی: بله بنظر من هم نکته ای که در مورد مجمع عمومی منظم گفتید یک دستاورد مهمی بود که بدنبال یک اعتصاب عظیم و موفق حاصل شد. نمایندگان چند هزار کارگر اعتصابی بدنبال رسیدن به یکی از خواسته هایشان اعلام میکنند که از این به بعد روزهای پنجشنبه مجمع عمومی برگزار خواهند کرد، برای اینکه از دستاوردهای مبارزاتشان محافظت کنند، برای اینکه خواسته های دیگرشان را پیگیری کنند، برای اینکه راجع به مسائلشان صحبت کنند، و برای اینکه از نمایندگانشان حمایت کنند. و همین اهداف را هم در بیانیه علنی شان اعلام میکنند! این بنظرم یک قدم بسیار مهمی بجلو در جنبش کارگری است. الان مبارزه کارگران کاغذ سازی هم درجریان است و آنها هم همین جهت را در دنبال میکنند. بنظر من این میتواند بسرعت تبدیل به الگویی شود که مجامع عمومی کارگری در سطح وسیعی مطرح شوند و کارگران عملا پای تشکیل مجامع عمومی بروند. با رایج شدن این شکل تشکل جنبش کارگری قدرت بسیار بیشتری پیدا خواهد کرد و اجازه نخواهد داد که هیچ نوع سازش کاری در جنبش مسلط شود. وقتی کارگران هر کارخانه و واحد تولیدی در مجمع عمومی دورهم جمع شوند و در مورد مسائل روزمره شان بطور منظم بحث و تبادل نظر و تصمیم گیری کنند، نماینده انتخاب کنند و از نمایندگانشان حسابرسی کنند و از آنها گزارش منظم بگیرند، اگر این سنتها و این شیوه ها که در مجمع عمومی خودش را نشان میدهد در جنبش کارگری گسترش یابد و رایج شود بر تردید طبقه کارگر در مبارزات روزمره اش قدرت بسیار بیشتری پیدا خواهد کرد. این جنبش کارگری را یک گام بزرگ بجلو خواهد برد. ما خوشبختانه امروز اولین طلایه ها و اولین قدمهای تشکیل مجمع عمومی منظم را میبینیم. تا بحال معمولا مجمع عمومی در موارد متعددی در دل مبارزات کارگران تشکیل میشد و در سطح وسیع هم اینطور بود، اما معمولا با پایان اعتصاب، کار مجمع عمومی هم پایان مییافت. طبیعی است که با این شیوه سنت مجمع عمومی نمیتوانست تثبیت شود و شکل منظم و پایداری پیدا کند. اقدام کارگران نیشکر هفت تپه از این نظر اهیمت دارد که برای اولین بار بعد از یک اعتصاب بزرگ و موفق اعلام میکنند که منظما مجمع عمومی تشکیل خواهند داد و حتی روز تشکیل و اهداف آنرا هم در بیاینه شان مشخص میکنند. این یک حرکت مهم به پیش در جنبش کارگری است. کارگران هفت تپه به یکی از خواسته هایشان، پرداخت حقوق معوقه، رسیدند - و امروز در آخرین گزارش خبری از مبارزه کارگران هفت تپه خواندم که از اخراج کارگران قرار دادی هم جلوگیری کرده اند و نگذاشته اند که کارفرما آنها را اخراج کند - و برای تحقق خواسته های دیگرشان هم التیماتوم پانزده روزه داده اند و در چنین شرایطی نمایندگان کارگران اعلام میکنند از جمله برای پیگیری مبارزه شان هر هفته در مجع عموی جمع خواهند شد. این یعنی رسیدن به ضرورت و اهمیت مجمع عمومی در دل یک مبارزه و اعلام تشکیل منظم آن از موضع قدرت و برای مقابله قدرتمند با حکومت وکارفرما در مبارزات آتی.

بنا براین به نظر من هم این اعلام تشکیل مجمع عمومی از جانب کارگران نیشکر هفت تپه از جوانب متعددی مهم است و یک دستاورد جنیش کارگری است.

و اما در مورد نکته دوم و رهنمود شرکت همسران کارگران در مجمع عمومی، بنظرم اینهم نکته مهمی است. کارگر یک طبقه اجتماعی است و نه فقط افراد کارگر که در واحدهای تولیدی کار میکنند، بلکه خانواده های کارگری هم جزو طبقه کارگر هستند. روشن است که اگر همسران کارگران ـ حال همسر زن کارگرباشد یا همسر مرد کارگر ـ و فرزندان آنان، فرزندانی که البته به سن شرکت در فعالیتهای سیاسی و مبارزاتی رسیده اند، در حرکات اعتراضی کارگران ( اعتصاب ویا تظا هرات و تجمع و تحصن و غیره) شرکت کنند طبقه کارگر بسیار قدرتمند تر و با نیروی عظیم تری مبارزاتش را به پیش خواهد برد. ما قبلا هم در موارد متعددی بر اهمیت شرکت خانواده های کارگری در حرکتهای اعتراضی تاکید کرده ایم . بعنوان نمونه در رابطه با مبارزات کارگران در کردستان و مشخصا کارگران نساجیها در سنندج همیشه رهنمود ما این بوده است که خانواده های کارگران نیز در تظاهراتها شرکت کنند و بمیدان بیایند، و این فراخوان در مواردی عملی شد و نقش موثری در پیشرفت مبارزه و بسیج مردم محله و شهر در حمایت از مبارزه کارگران داشت. در ادامه همین سیاست است که امروز از شرکت همسران و خانواده های کارگران در مجامع عمومی صحبت میکنیم.

خانواده های کارگری البته نه در مجمع عمومی ولی در موارد متعددی در اعتراضات و اعتصابات کارگری شرکت کرده اند و حزب ما هم بطور مدام در جمعبندی خودش از اعتصابات کارگری به این امر تاکید کرده است. بنا براین امروز که کارگران هفت تپه تشکیل مجمع عمومی را اعلام کرده اند جا دارد که یکبار دیگر بر نقش خانواده های کارگران تاکید کنیم و آنان را فرا بخوانیم که در جلسات مجمع عمومی شرکت کنند.

اینرا هم بگویم که اینطور نیست که ما پیش شرط میگذاریم و اگر خانواده های کارگری نباشند مجامع عمومی رسمیت ندارد و یا نباید تشکیل بشود! بحث اساسا این نیست. ممکن است که از نظر فنی، بعد مسافت و دوری کارخانه ومحل کار از محل زندگی و دلایل دیگری تجمع منظم کارگران و خانواده هایشان مقدور نباشد. بنا براین شرکت خانواده ها پیش شرط تشکیل مجمع عمومی نیست. اینطور نیست که اگر صرفا کارگران در مجمع عمومی شرکت کنند قبول نیست!! و باید حتما خانواده های کارگران هم باشند! نه، اساسا بحث این نیست بلکه ما این را بعنوان یک رهنمود برای تقویت بیشتر مجامع عمومی و تقویت بیشتر مبارزه و درگیر کردن کل طبقه کارگر در مبارزات کارگری طرح میکنیم. فرض کنید که در یک مجمع عمومی کارگران میخواهند پیرامون مسائل اقتصادی و شرایط کاری و تشکل مبارزاتی خودشان صحبت کنند و بخواهند برای یک اعتصاب معین تصمیم بگیرند. روشن است در صورت حضور خانواده های کارگران در این بحث ها کارگران متحد تر و با اعتماد به نفس بیشتری میتوانند تصمیم بگیرند. هر اعتصاب ومبارزه فشارهای اقتصادی معینی را به خانواده ای کارگران تحمیل خواهد کرد که باید برای مقابله با آن آماده باشند و از همین رو درگیر شدن خانواده ها از همان ابتدا و در روند تصمیم گیری اعتصاب و یا یک اقدام اعتراضی موجب آمادیگی بیشتر و اتحاد مستحکم تر و تقویت آن مبارزه خوهد شد. من این را مثال زدم تا بگویم که نحوه درگیر شدن کارگران بهمراه خانواده هایشان در تصمیم گیریها و در عمل اعتصابات و مبارزات کارگری، میتواند نیرویشان را به نحو موثر ترو با کارآئی بیشتری به میدان بیاورد. این همانطوری که اشاره کردم یک پیش شرط تشکیل مجمع عمومی نیست اما یکقدم بجلو و در جهت کارآئی بیشتر و فعالیت بهتر مجمع عمومی است که بنوبه خود به تثبیت سنت تشکیل مجمع عموی در مبارزات و اعتراضات کارگری کمک خواهد کرد. امیدوارم پاسخ هر دو سئوالتان را گرفته باشید.