حمله به سفارت انگلیس و پیامدهای آن

انترناسیونال ٤٣٠ - ۹ دسامبر ۲۰۱۱


انترناسیونال: حمید تقوایی شما مساله حمله به سفارت انگلیس را چطور می بینید؟ چرا جمهوری اسلامی دست به این اقدام زده است؟ موضع انگلیس و غرب را چگونه ارزیابی می کنید؟


حمید تقوائی: حمله به سفارت انگلیس را باید در چارچوب دیپلماتیک روابط دول غربی با جمهوری اسلامی و کشاکش میان آنها قرار داد و بررسی کرد. این نه آنطور که رژیم مدعی است ناشی از "عکس العمل مردم در قبال سیاستهای دولت انگلیس" است و نه آنطور که دولتهای غربی ادعا میکنند تمام تروریسم و جرم و جنایت حکومت اسلامی به تخاصم با غرب و "زیر پا گذاشتن مبانی دیپلماسی بین المللی" خلاصه میشود. مردم حتی اگر نگران سیاستهای غرب و تحریمها و تهدیدات جنگی باشند بدرست علت این وضعیت را وجود جمهوری اسلامی میدانند و خواهان خلاصی از شر این رژیم اند، و تروریسم و توحش رژیم هم نه در کشمکش با دولتهای غربی، بلکه در جنایاتی است که بیش از سی سال است در حق مردم ایران روا داشته است. بنابراین باید از ادعاها و تبلیغات طرفین فاصله گرفت تا بتوان به حقیقت ماجرا پی برد.
به نظر من حمله اوباش رژیم به سفارت انگلیس در چارچوب استراتژی غرب ستیزی حکومت قابل توضیح است. مستقل از دعواهای داخلی و تسویه حسابهای جناحی در درون حکومت در هر دوره، کل رژیم اسلامی نیازمند حفظ درجه ای از تخاصم و سرکشی در برابر غرب است و این خط از همان مقطع حمله به سفارت آمریکا در بدو روی کار آمدن رژیم تا امروز بخش ثابت سیاست خارجی حکومت بوده است. علت این امر، همانطور که ما همیشه گفته ایم، اینستکه برای جمهوری اسلامی غرب ستیزی یک امر هویتی است، شرط بقای رژیم بعنوان یک حکومت اسلامی و ستون فقرات اسلام سیاسی است، و هر نوع نزدیکی آشکار با غرب اسلامیت و در نتیجه نفس بقای حکومت را شدیدا بزیر سئوال خواهد برد. از سوی دیگر همیشه حکومت در عمل محتاج این بوده است که رابطه خود با دولتهای غربی را متعارف کند و بخصوص روابط اقتصادی فعالی با غرب داشته باشد. این موقعیت دو گانه در جمهوری اسلامی همیشه در شکل ظاهری کشمکش میان ولی فقیه و جناح اصولگرای مخالف غرب از یکسو و رئیس جمهورها و جناحهای میانه رو و پراگماتیست حکومت از سوی دیگر خود را نشان داده است. امروز هم شاهد همین بازی هستیم. اوباش حکومتی به سفارت حمله میکنند و امام جمعه ها و نشریات اصولگرا رجزخوانی و تعریف و تمجید میکنند اما مقامات رسمی حکومت ( و دور وز بعد حتی همان رجزخوانها) معذرت میخواهند و قول میدهند دیگر تکرار نشود. این دیپلماسی آخوندی عملکرد همیشگی و تیپیک حکومت بوده است. جنجالی بپا میکنند و تلاش میکنند از آن فاصله بگیرند. سعی میکنند با لگدپرانیهای ضد غربی صورت خود و "کیان اسلام" را سرخ نگهدارند بی آنکه هزینه زیادی بابت آن بپردازند.


اما برای دولت انگلیس و سایر دولتهای غربی واقعه حمله به سفارت فرصت و زمینه ای شد برای اعمال فشار بیشتر به رژیم. استراتژی دول غربی در قبال جمهوری اسلامی حفظ این حکومت با تغییراتی در جهت گنجاندن آن در چارچوب سیاستهای غرب است. یعنی استحاله رژیم به یک جمهوری اسلامی خوش خیم از نوع حکومت کرزای و یا ترکیه. ازینرو اعمال فشار دولتهای غربی به رژیم اسلامی هیچگاه از تلاش برای رام کردن حکومت و رسیدن به یک نقطه سازش و توافق مناسب و باب طبع غرب فراتر نرفته است. امیدوارند به همین شیوه پروژه اتمی حکومت را متوقف کنند، تاثیرات آن بر جریانات اسلامی در منطقه را خنثی کنند و تبلیغات ضد غربی آنرا خاموش کنند. بستن سفارت رژیم و اخراج مقامات آن از انگلیس و تشدید تحریمها و غیره که بدنبال حمله به سفارت صورت گرفت نیز چنین اهدافی را دنبال میکند.


انترناسیونال: ظاهرا تحریم ها بدنبال این ماجرا تشدید خواهد شد. این چه نقش و تاثیری بر زندگی و مبارزه مردم دارد؟


حمید تقوائی: تحریم اقتصادی در صورتیکه در سطح فروش تسلیحات و ابزار و وسائل پلیسی و امنیتی محدود بماند و یا حسابهای بانکی سران و مقامات رژیم و سپه پاسداران و دیگر نهادها و مقامات و نیروهای نظامی و انتطامی رژیم را شامل بشود امری است که به مبارزات مردم ایران علیه رژیم اسلامی کمک میکند و لذا ما نه تنها مخالفتی با آن نداریم بلکه برعکس همیشه به این نوع مناسبات و معاملات با جمهوری اسلامی توسط دولتهای غربی که تماما علیه مردم است اعتراض داشته ایم. اما تحریم اقتصادی فراتر از این سطح، آنطور که امروز در مورد نفت و بانک مرکزی و غیره مطرح است، بیش از همه بمردم ایران فشار وارد خواهد کرد و قربانی آن توده های مردمی خواهند بود که از هم اکنون و در غیاب چنین تحریمهائی نیز کمرشان زیر بار گرانی و فقر و بیکاری خم شده است. از نظر سیاسی نیز این تحریمها به نفع رژیم تمام میشود چون تمام مصائب اقتصادی را به گردن تحریمها و دولتهای تحریم کننده میاندازد و خود را مظلوم و قربانی جلوه میدهد. ازینرو ما با تحریم اقتصادی در سطح وسیع کاملا مخالف هستیم. این را هم اضافه کنم که در شرایط ویژه ای که جنبش انقلابی بالفعلی علیه حکومتی در جریان است - مانند جنبش توده ای علیه نظام آپارتاید نژادی در آفریقای جنوبی - تحریم اقتصادی میتواند در خدمت انقلاب و مردم عمل کند اما در مقطع حاضر جامعه ایران در چنین شرایطی نیست.


انترناسیونال: در مورد بستن سفارت جمهوری اسلامی در انگلیس چه میگویید؟ حزب ما همیشه خواهان منزوی کردن جمهوری اسلامی و بستن سفارتخانه های آن بوده است. آیا این اقدام دولت انگلیس اقدامی در جهت سیاستهای حزب است؟


حمید تقوائی: همانطور که در سئوال قبل توضیح دادم این اقدام دولت انگلیس را باید در چارچوب مناسبات دیپلماتیک بین دو دولت قرار داد و ارزیابی کرد. این در دیپلماسی و عرف بین الملل کاملا طبیعی و قابل انتظار است که دولتی در عکس العمل به حمله به سفارت خود در یک کشور، سفارت کشور مربوطه را ببندد و مقامات آنرا اخراج کند. این حداقل اقدام تنبیهی است که میشود بکار بست. از نظر سیاسی این عکس العمل دولت انگلیس همان هدف همیشگی تشدید فشار به جمهوری اسلامی برای رسیدن به نقطه سازش بهتر و مناسبتری (از نقطه نظر غرب) را دنبال میکند و از این لحاظ نیز اقدام و حرکت تازه و بیسابقه ای نیست.


در مورد بخش دوم سئوالتان در رابطه با سیاست منزوی کردن جمهوری اسلامی باید بگویم که همین مضمون سیاسی - دیپلماتیک اقدام دولت انگلیس بی ربطی و حتی تقابل آنرا با خواست مردم ایران نشان میدهد.


از نقطه نظر مردم ایران، و مردم آزادیخواه جهان، معضل جمهوری اسلامی نه در چارچوب رابطه بین دولتها تعریف میشود و نه در این چارچوب قابل حل است. مساله مردم حمله اوباش به سفارتخانه ها و پروژه هسته ای و یا تنشهای دیپلماتیک بین دولتهای غربی و رژیم جنایتکار حاکم بر ایران بر سراین مسائل نیست. گزینه های دول غربی نظیر تحریم اقتصادی و حمله نظامی و یا تهدیدهای جنگی نیز نه راه حل بلکه خود جزئی از مساله مردم است. مشکل مردم خصلت ضد انسانی و مافوق ارتجاعی این رژیم و جنایاتی است که بیش از سه دهه بر جامعه روا داشته است.


ما اعلام کرده ایم که جمهوری اسلامی نماینده مردم ایران نیست قاتل آنانست، کوچکترین اعتبار و مشروعیتی ندارد و از همین رو نباید بعنوان حکومت ایران برسمیت شناخته شود. باید سفارتخانه های این حکومت در همه جا بسته بشود و مقامات آن از کشورها و نهادهای بین المللی اخراج بشوند و بجرم جنایت علیه بشریت تحت تعقیب قرار بگیرند. جمهوری اسلامی پرونده قطور و سیاه و افشا شده ای در کشتار و سرکوب و تحمیل شدید ترین بیحقوقیها به زنان و جوانان و کارگران و نود ونه درصد مردم ایران دارد و این را همه جهانیان میدانند. این واقعیات تکاندهنده هر نیرو و نهاد آزادیخواه و مترقی را در هر جای جهان به اعتراض و مخالفت با رژیم اسلامی وامیدارد. روشن است که دولتهای غربی جزو چنین نیروهائی نیستند. ما در پیشبرد سیاست منزوی کردن رژیم روی نیروی توده مردم و فعالین و احزاب چپ و انقلاب و آزدیخواه حساب میکنیم. ما این نیروها را فرا میخوانیم دولتها و نهادهای بین المللی را برای قطع رابطه با جمهوری اسلامی و بستن سفارتخانه های آن تحت فشار قرار بدهند.
تا آنجا که به رابطه بین دولت انگلیس و جمهوری اسلامی مربوط میشود دولت انگلیس فعلا از سر حسابگریهای دیپلماتیک سفارت جمهوری اسلامی را بسته است. نباید اجازه داد مساله در این چارچوب بماند. نباید اجازه داد بخاطر ملاحظات دیپلماتیک دیگری دوباره سفارتخانه جانیان حاکم بر ایران بازگشائی بشود. سفارت جمهوری اسلامی بهر دلیلی بسته شده است باید بخاطر جنایات حکومت اسلامی علیه مردم ایران بسته بماند. بساط سفارتخانه های جمهوری اسلامی را نه تنها از انگلیس بلکه از کل جهان باید برچید و رژیم آپارتاید جنسی جمهوری اسلامی را میتوان و باید به همان وضعیتی انداخت که رژیم آپارتاید نژادی افریقای جنوبی در روزهای آخر عمرش به آن دچار شده بود.*