نان، آزادی، کرامت انسانی!

انترناسيونال ۳۸۷

 

این شعار و خواست محوری توده مردم در انقلاب جاری مصر و جوهر این انقلاب است. از انقلاب کبیر فرانسه تا انقلاب اکتبر رفاه و آزادی یک خواست اصلی توده های بپا خاسته بوده است، اما شعار کرامت انسانی یک خود ویژگی انقلاب جاری در مصر است. و این برای مردم ایران که سه دهه است با رژیم ضد انسانی جمهوری اسلامی دست و پنجه نرم میکنند خواست و آرمان آشنائی است!

در ایران خواست معیشت و منزلت یک شعار رایج در مبارزات مردم و مشخصا مبارزه معلمان و کارگران بوده است. در دوره ای در مبارزات دانشجویان شعار آزادی برابری هویت انسانی به اهتزاز در آمد و امروز در اعتراض به طرح حذف یارانه ها "زندگی انسانی حق مسلم ما است" شعار فعالین در جنبش کارگری است. خیزش انقلابی ۸۸ نیز در مضمون و محتوی خود انقلابی انسانی بود. اما انقلاب مصر این انسانگرائی را در یک بعد عظیم اجتماعی مطرح میکند و در برابر چشم همگان قرار میدهد. اینجا دیگر با یک ارزیابی تحلیلی و یا شعارهای بخشهائی از جامعه در جنبشهای اعتراضی روبرو نیستیم. یک انقلاب عظیم میلیونی علیه یک نظام سرکوبگر و فاسد سر بلند کرده است و از همان قدم اول روشن و شفاف بر پرچم خود نوشته است نان آزادی کرامت انسانی! چرا چنین است؟ آیا خواست کرامت و منزلت و هویت انسانی تصادفی و یا بر اثر نفوذ ایده های انساندوستانه لیبرالی و حقوق بشری به شعار و خواست اعتراضات و انقلابات عصر ما تبدیل شده است؟ به نظر من کاملا بر عکس است. دفاع از انسانیت امروز به توده مردم انقلابی محول شده است، چون بالائی ها، طبقه حاکم با تمام دولتها و مدیا و فلسفه و سیاست و فرهنگ رسمی اش رسما و علنا و مستقیما در برابر انسان و انسانیت و حرمت و کرامت انسانی قرار گرفته اند. دفاع از انسان به خیابان منتقل شده چون در پارلمانها و کابینه ها و دالانهای قدرت تصمیمات ضد انسانی میگیرند و اجرا میکنند. دفاع از منزلت انسانی به گفتمان توده مردم بدل شده چون در آکادمیها و در محافل فکری و فلسفی رسمی حاکم، تئوریهای رنگارنگی در انکار هویت جهانشمول انسانی بهم میبافند. بلند کردن پرچم انسانیت یک ضرورت عینی و پایه ای انقلابات دوره ما ، دوره پساجنگ سرد و دوره نظم نوین جهانی سرمایه است. سرمایه داری همیشه ضد ازادی و ضد برابری بوده است اما امروز این ویژگیهای سرمایه داری تا مقابله صریح با انسان و انسانیت "ارتقا" یافته است. سرمایه داری دوره حاضر حتی از ادعاهای لیبرالی اش تماما دست شسته و مذهب و قومیت و عقب مانده ترین تابوها و دگمها و تعصبات قرون وسطائی را به مرکز سیاست و فرهنگ جامعه رانده است. ملت سازی بر مبنای نژاد و قومیت و مذهب، تعریف جامعه بعنوان ملقمه ای از قومها و نژادها و مذاهب و تعریف دموکراسی بر اساس شرکت سران مذاهب و اقوام و ایلات و عشایر در قدرت، و بالاخره بجلو راندن و جا باز کردن برای اسلام سیاسی در جوامع "اسلامی"- بر مبنای تعبیرهای پست مدرنیستی از جامعه - و حتی در جوامع غربی - بر مبنای مالتی کالچرالیسم ونسبیت فرهنگی - اینها همه از خصوصیات ویژه جهان سرمایه داری بازار آزاد در چند دهه اخیر است.

این شرایط لاجرم آنتی تز خود را نیز بوجود آورده است. آرمان انسانیت که امروز در خیابانها مطرح میشود نه ادامه انساندوستی روحانی و اخلاقی است و نه از حقوق بشر و ایده های خیرات مبراتی لیبرالی ریشه گرفته است. این آنتی تز سرمایه داری با تمامی لیبرالیسم و بشر دوستی بی محتوی و ریاکارانه بورژوائی است. انساندوستی که امروز به خیابان آمده گفتمان توده کارگران، پابرهنه ها، و تمامی داغ لعنت خوردگانی است که حرمت و کرامتشان را انکار و نفی کرده اند.

وائل غُنيم وبلاگ نویس مصری و فراخوان دهنده تظاهرات ۲۵ ژانویه در اینترنت رژیم مبارک را ماشین له کردن انسانیت مینامد. او میگوید "رژيم نه تنها ماشين سرکوب تحرکها را دارد، بلکه داراى ماشينى براى لگدمال کردن و له و لورده نمودن حيثيت و کرامت انسانى است. آنان انسانيت انسان را از بين مى برند." و این له کردن انسان حتی به معنی فیزیکی کلمه یک خصیصه این نوع رژیمها است. ژنرال سلیمان معاون تازه مبارک و رئیس سازمان امنیت او شخصا زندانیان را شکنجه میکرده است- عینا مانند رئیس جمهور تیر خلاص زن ایران- و این عمل نیز نه تنها با اطلاع آمریکا و سازمان سیا صورت میگرفته بلکه جزئی از طرح "مبارزه با تروریسم" دولتهای غرب بوده است! روی کار آمدن این نوع رژیمهای آدمخوار در مصر و تونس و ایران و دیگر کشورها در منطقه و در سراسر دنیا، نه تصادفی است و نه در در قرون وسطی و جوامع فئودالی ریشه دارد. ریشه این توحش، سرمایه داری عصر ما است. همانطور که تاچریسم وریگانیسم و و کل سرمایه داری غرب در عصر حاضر با مکتب شیکاگو و مالتی کالچرالیسم و نسبیت فرهنگی اش ضرورت سرمایه داری "نظم نوین جهانی" و خود موجد و حامی و حافظ دیکتاتوریهای نوع جهان سومی است.

انقلاب مصر بچالش کشیدن کل این دنیا است. بقول ژیژاک اکتیویست و فیلسوف معروف مارکسیست در مصاحبه اخیرش یا تلویزیون الجزیره " انقلاب مصر پایان مالتی کالچرالیسم و نسبیت فرهنگی را اعلام میکند." اما مساله از این فراتر است. انقلاب مصر و کل خیزشهای انقلابی در این دوره، از جمله جنبش انقلابی ۸۸ ایران، پایان حرکتهای ارتجاعی قومی و مذهبی، که یک وجه مشخصه به اصطلاح "انقلابهای مخملی" یا در واقع گذار کشورهای بلوک شرق به سرمایه داری بازار آزاد بود، و بخصوص ورشکستگی کامل اسلام سیاسی را نیز اعلام کرد. انقلاب مصر به همان اندازه علیه جنبش اسلام سیاسی و جهت و هدف و ارزشها و شعارهای اسلامی- چه در قدرت نظیر ایران و نوار غزه و چه در اپوزیسیون- است که علیه رژیم حاکم در مصر. رژیمهای نظیر مبارک با نشان دادن خطر اسلام سیاسی وجود خود و سیاست سرکوبگرانه خود را توجیه میکنند و حکومت اسلامی در ایران با ضد آمریکائی گری و مستضعف پناهی اش. اظهار لحیه خامنه ای در نماز جمعه اخیر برای چسباندن اسلامیت و الله اکبر و ضد امریکائی گری اسلامی به انقلاب مصر چنان بیربط و مسخره بود که فورا با تکذیب اخوان المسلمین جواب گرفت. اما فبل از آن مردم مصر با "نان، آزادی، کرامت انسانی" جواب خامنه و اخوان المسلمین هر دو را داده بودند و اعلام کرده بودند که انقلاب انها ربطی به مستضعف پناهی و ضد آمریکائی گری نیروهای اسلامی ندارد.

به این معنی انقلاب مصر نه تنها کمپ غرب، بلکه اردوی اسلام سیاسی را نیز بچالش میکشد و در برابر هر دو قطب تروریسم و ارتجاع جهانی قد علم میکند. این انقلاب ما است. انقلاب جهان متمدن در برابر سرمایه داری لجام گسیخته نظم نوین سرمایه. انقلاب پرولتاریای جهانی علیه سرمایه داری جهانی در تمامی ابعاد و اشکال حکومتی و سیاسی و فرهنگی و مذهبی و قومی اش. خواست کرامت انسانی مستقیما و بیواسطه به خواست نان و آزادی مردم مصر مربوط است. نان و آزادی تنها زمانی میسر است که جامعه بر مبنای انسان و انسانیت و حفط حرمت و ارداه و اختیار انسانها سازمان یافته باشد و این معنائی بجز سوسیالیسم ندارد. توحش نوع قرون وسطائی سرمایه داری عصر ما از یکسو اکثریت عظیمی از مردم دنیا را به شرایط مادون انسانی رانده و از سوی دیگر سوسیالیسم را بعنوان تنها راه دفاع از حرمت و کرامت انسانی به امر عاجل و دستور روز انقلابات توده ای تبدیل کرده است. این مهمترین خصوصیت سرمایه داری دوره ما و انقلابات توده ای در دوره ما است.