اقدام ۱۸ مرداد،اعتراضی از نوع دیگر!

انترناسیونال ۲۰۳ ستون اول

 

اقدام کنفدراسیون جهانی اتحادیه های کارگری و فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل برای آزدی منصور اسانلو و محمود صالحی یک حرکت مهم سیاسی در مقابله با جمهوری اسلامی و یک اقدام مهم در جهت همبستگی و اتحاد عملی کارگران جهان است. از هر دونقطه نظر خصوصیات کارگری این حرکت اعتراضی نقطه قوت آن محسوب میشود و به آن جایگاه ویژه و متمایزی در قیاس با اقدامات معمول دولتها و نهادهای بین المللی در اعتراض به جمهوری اسلامی میدهد.

دولتها و نهادهای جهانی نظیر عفو بین الملل و یا سازمان ملل و اتحاد اروپا و غیره معمولا به نوشتن نامه اعتراضی به سفارتخانه ها و مقامات جمهوری اسلامی با زبانی دیپلماتیک بسنده میکنند. گرچه این نوع اقدامات نیز بنوبه خود مثبت است اما نقش و برد محدودی دارد. حرکت جهانی اتحادیه های کارگری نوع دیگری از اعتراض و مقابله با جمهوری اسلامی است، نوعی که از چارچوب دیپلماتیک و مناسبات بین دولتها و پارلمانها فراتر میرود و به عمل مستقیم کارگران متوسل میشود.

یک نمونه تحرک جهانی کارگران در دفاع از کارگران ایران اعلام حمایت از کارگران اعتصابی شرکت واحد در ۱۵ فوریه سال گذشته بود و نمونه دیگر فراخوان اخیر، اقدام جهانی در روز ۹ اوت ( ۱۸ مرداد) است. در هر دو مورد اتحادیه ها و فدراسیون و کنفدراسیون جهانی اتحادیه ها، یعنی تنها تشکلهای موجود جهانی کارگران، فراخوان دهنده بوده اند. وابستگی اکثریت قریب به اتفاق این اتحادیه ها بویژه در کشورهای غربی به احزاب حکومتی و محافظه کاری و سازشکاری رهبری و خط رسمی حاکم بر آنها بر کسی پوشیده نیست. این هم روشن است که این حرکت بر متن اختلاف و اصطکاک منافع دول غربی با جمهوری اسلامی امکان بروز پیدا کرده است. اما انگیزه ها و زمینه های این تصمیم رهبران اتحادیه ها هر چه باشد، نفس این حرکت از لحاظ عینی و در جهان واقعی مهر همبستگی جهانی کارگران و خصوصیات مثبت یک اعتراض جهانی کارگری را برخود دارد.

این حرکت یک اعتراض دیپلماتیک نیست، یک آکسیون واقدام کارگری است. مسئولین کنفدراسیون و فدراسیون جهانی کارگران در نامه ای نه به مقامات و یا سفارتخانه های جمهوری اسلامی و یا به دولتهای کشور خود، بلکه خطاب به تشکلهای وابسته و میلیونها کارگر عضو خود در سراسر جهان این حرکت را آغاز کرده اند. مضمون این نامه نیز نه اعتراض دیپلماتیک به رژیم اسلامی بلکه التیماتوم به این حکومت برای آزادی اسانلو و صالحی است. در این نامه خطاب به اعضا و سازمانهای وابسته اعلام شده که جمهوری اسلامی باید تا روز ۱۸ مرداد این دو فعال کارگری را آزاد کند، و در غیر این صورت تشکلهای کارگری جهان دست به اقدام اعتراضی خواهند زد. این نامه خطاب به تشکلهای عضو میگوید: " لطفا بسرعت به ما اطلاع دهید که سازمان شما چه فعالیتهایی برای روز اقدام در تاریخ ۱۸ مردادماه تدارک می بیند". این حرکت تا همین جا و مستقل ازاینکه تشکلهای وابسته عملا به چه اقداماتی دست بزنند و اقدام اعتراضی ۱۸ مرداد چه ابعادی داشته باشد، یک اقدام ارزنده و یک گام بجلو در جنبش جهانی کارگری است. این حرکت میلیونها کارگر در سراسر جهان را در جریان مبارزات کارگران در ایران قرار میدهد، نام دو کارگر زندانی، دو زندانی سیاسی در ایران را بر سر زبانها میاندازد و خواست آزادی آنان را جهانی میکند و بالاخره مقابله جهانی با جمهوری اسلامی را از قالب محدود و دیپلماتیک دولتها و نهادهای حقوق بشری خارج میکند و از کریدورها به خیابانها میکشاند.

این خصوصیات جنبش اتحادیه ای و یا سندیکالیسم نیست، اینها ویژگی های رادیکالیسم کارگری است که حتی در قالب تنگ حرکت اتحادیه ها نیز نقاط قوت و قدرت بالقوه خود را عیان میکند. این بعهده نیروهای رادیکال سوسیالیست و کمونیست کارگری نظیر حزب ما است که این پتانسیل و نقاط قدرت را بدرستی تشخیص بدهند و با اتکا بر آنها برای سازماندهی یک اقدام هرچه رادیکال تر و گسترده تر در ایران و در دیگر کشورها بکوشند.

نکته دیگر شرایط سیاسی ویژه ای است که این حرکت کارگری در آن صورت میپذیرد. جمهوری اسلامی با تمام امکانات توحش و کشتار و سرکوبش در برابر مردم قرار گرفته است. میگیرد و می بندد و شکنجه و اعدام میکند. باید با تمام قدرت در برابر این ماشین جنایت ایستاد و آنرا به عقب راند. باید توجه داشت که جمهوری اسلامی علیرغم یورش وحشیانه اخیر و با همه کشتار و بگیر و ببندی که به راه انداخته است تا کنون در مختنق کردن جامعه و به تسلیم و تمکین واداشتن مردم ناتوان بوده است. میتوان و باید این موج ارعاب و سرکوب را به ضد خود تبدیل کرد.

در این شرایط اعلام روز ۱۸ مرداد به عنوان روز اقدام جهانی کارگران با خواست مشخص آزادی دو فعال سرشناس جنبش کارگری در ایران وضعیت بسیار مساعدی برای مقابله با ماشین جنایت جمهوری اسلامی فراهم میکند. روز آکسیون و خواست و مضمون آن از جانب فدراسیونهای جهانی کارگران که میلیونها کارگر را نمایندگی میکنند اعلام شده است. این شرایط مستقل از اینکه خود این اتحادیه ها چه اقدامی در دستور بگذارند، به کارگران ایران این امکان و فرصت را میدهد که در پاسخ به فراخوان اتحادیه جهانی دست به اقدامات اعتراضی گسترده بزنند. این اقدامات میتواند از کم کاری و دست از کار کشیدن تا ایجاد تجمعهای اعتراضی در میادین شهرها و در مقابل زندانها و تا صدور اطلاعیه و بیانیه و قطعنامه با خواست مشخص آزدی فعالین کارگری و تمامی زندانیان سیاسی را در بر بگیرد.

فراخوان فدراسیونهای جهانی کارگری چتر و فضای مساعدی بوجود آورده است که موازنه قوا را به نفع حرکت اعتراضی کارگران و کل مردم بجان آمده از حکومت اسلامی و به ضرر سرکوبگران حاکم تغییر میدهد. این فشاری به مراتب موثر تر و کار سازتر از اعتراض دولتها و نهادهای حقوق بشری به جمهوری اسلامی است. این فشار در صورتی که با حرکتهای اعتراضی در ایران همراه و تقویت شود میتواند جمهوری اسلامی را به عقب راند و موج ارعاب و سرکوب را به موج تعرض علیه سرکوبگران تبدیل کند. نه تنها کارگران و نهادها و تشکلها و فعالین جنبش کارگری بلکه همه بخشهای معترص جامعه فعالین جنبش آزادی زن و جنبش دانشجویان و جوانان، خانواده های زندانیان سیاسی و فعالین جنبش علیه اعدام وسنگسار میتوانند و باید به استقبال ۱۸ مرداد بروند و این روز را به یک روز تعرض همبسته جهانی علیه جمهوری اسلامی تبدیل کنند. حزب ما با تمام توان و امکاناتش در داخل و خراج کشور برای شکل دادن به این حرکت خواهد کوشید.