آفتاب آمد دلیل آفتاب!

انترناسیونال ۱۱۸

۲۰ آذر امسال بعنوان روز برآمد و قدرتنمائی چپ و مشخصا کمونیسم کارگری در جامعه به ثبت خواهد رسید. گردهمائی دانشجویان در این روز و قطعنامه رادیکال و سوسیالیستی که صادرکردند ادعانامه و تعرض روشن و صریح چپ جامعه علیه کلیت جمهوری اسلامی و نظام سرمایه داری در ایران است. یک بیانیه عمیقا انسانی و رادیکال و تماما و صریحا سوسیالیستی!

حزب ما مدتهاست این واقیعت را بازشناخته و اعلام کرده است که جامعه به چپ چرخیده است و سیاستها و شعارهای رادیکال چپ در جنبش سرنگونی طلبانه علی العموم و مشخصا در جنبش دانشجوئی روز بروز بیشتر نفوذ و محبوبیت و گسترش پیدا میکند. این واقعیت را در شماره قبلی انترناسیونال یک بار دیگر یاد آور شدیم و تاکید کردیم که دور تازه ای از تعرض مردم و مشخصا جنبش دانشجوئی آغاز میشود. دو روز از انتشار انترناسیونال نگدشته بود که این دور تازه تعرض چپ با قدرت و صلابت تمام آغاز شد! آنچه تحلیلا باید استنتاج میشد تحقیقا در ۲۰ آذر به وقوع پیوست. آفتاب آمد دلیل آفتاب! چپ در این روز و با قدرت و صلابت بمیدان آمد و مبانی نقد و اعتراض خود به نظام موجود و به جنبشها و آلترناتیوهای راست را صریح و روشن و شفاف و با صدای بلند اعلام کرد.

این حرکت یک استثنا در روند جنبش اعتراضی مردم و یک آکسیون و حرکت نامنتظره و صاعقه ای در آسمان بی ابر نیست. این حرکت ادامه ۱۶ آذرهای "آزادی و برابری" و "نان و آزادی برای همه" در سالهای گذشته است، ادامه رسواکردن دو خرداد در کنفرانس برلین، ادامه بی آبرو کردن رفسنجانی در استادیوم آزادی و هو کردن خاتمی در ۱۶ آذر سال قبل است. این حرکت ادامه فریاد مرگ برجمهوری اسلامی در ۱۸ تیر ها، ادامه حسین پارتی جوانان در شب عاشورا درمیدان محسنی است. این حرکت ادامه خیرش کارگران خاتون آباد، ادامه شورشهای مردم اختناق زده و زیر خط فقر در شهرهای اهواز و سنندج و سقز و فریدونکنار، ادامه جنبش حداقل دستمزد ۴۵۰ هزارتومان، ادامه اعتصابات کارگری علیه فقر و بیحقوقی است. این حرکت ادامه آهنگ همبستگی Life is Life کارگران سنندج و ادامه سرود انترناسیونال در اول مه و در گورستان خاوران است. بیانیه ۲۰ آذر ادامه فریاد "سوسیالیسم بپا خیز برای رفع تبعیض" است!

۲۰ آذر امسال امتداد و نقطه عطف مهمی در این روند عمومی تعرض چپ در جامعه بود. چپ در این روز بمیدان آمد واز زبان نمایندگان جوان و پر شور خود سخن گفت! اعلام کرد شانزده اذر تنها روز دانشجو نیست بلکه روزتمامی آزادیخواهان و نماد آزادی خواهی و برابری طلبی است. و این آزادیخواهی و برابری طلبی را در یک قطعنامه جامع و روشن اعلام کرد. صریحا و علنا اعلام کرد که ضد سرمایه و استثمار و تبعیض طبقاتی است، با ستمکشی زن مخالف است و خواهان آزادی پوشش و لغو آپارتاید جنسی است. اعلام کرد فدرالیسم و رفرمیسم و تکیه بر تفاوتهای نژادی و حمله خارجی راه نجات نیست. اعلام کرد تنها یک نژاد، نژاد انسانی را برسمیت میشناسد و تنها یک آلترناتیو وجود دارد: رجوع به انسان و انسانیت!

قطعنامه بیست آذر همانطور که خود اعلام میکند صرفا یک بیانیه دانشجوئی نیست. این جنبش دانشجوئی نیست که به چپ متمایل شده، این چپ جامعه است که از زبان دانشجویان اهداف و آلترناتیو خود را اعلام میدارد . و این چپ جوان با چپ سنتی، با آنچه در دوره های قبل در جامعه بعنوان چپ شناخته شده میشد اساسا و از پایه متفاوت است. این جنبشی است که نه در ادامه بلکه در نقد و نفی چپ ملی –مذهبی نظیر حزب توده شکل گرفته است. جنبشی که ضد ناسیونالیسم، ضد مذهب، ضد سرمایه، ضد "نظم نوین جهانی" و ضد کلیت جمهوری اسلامی است. جنبشی که انسان و انسانیت اساس و محور آنست و برای آزادی و برابری بیقید و شرط ، لغو استثمار و کارمزدی و برپائی فوری سوسیالیسم مبارزه میکند. جنبشی برای یک دنیای بهتر، جنبش کمونیسم کارگری!

این جنبش در قطعنامه ۲۰ آذر ادعانامه خود را نه تنها در برابر جمهوری اسلامی، بلکه همچنین در نقد جنبشهای غیرکارگری که مستقیم و غیر مستقیم در خدمت جمهوری اسلامی و حفظ نظام سرمایه داری عمل میکنند بیان میدارد. قطعنامه ۲۰ آذر بیانیه ایست در نقد جنبش ناسیونالیستی و ملی- مذهبی که نه نژاد انسانی بلکه مذهب و ملیت و قومیت اساس حرکتشان را تشکیل میدهد و آلترناتیوشان در برابر جامعه فدرالیسم و رفرمیسم و امید بستن به دخالت خارجی است. چپ در در دانشگاه روزبروز قویتر میشود و ملی- مذهبیون را بیشتر به عقب میراند.

برآمد جنبش چپ در ۲۰ آذر به سرعت شاخه دانشجوئی جنبش ملی- مذهبی را به عکس العمل واداشت. در ۲۲ آذر انجمن اسلامی و تحکیم وحدتی ها مراسم قانونی ای در دانشکده فنی برگزار کردند و رودرروئی که در این مراسم در گرفت یکی از بروزات این تقابل بین جنبش چپ و ملی مذهبیون بود . این مراسم ظاهرا قرار بود پاسخ گرایشات خودی جمهوری اسلامی در جنبش دانشجوئی به ۲۰ آذر باشد. اما پلاکارد "نان، آزادی برای همه" و "آزادی زن" و "آزادی زندانیان سیاسی" و سایر شعارهای ۲۰ آذر در این مراسم نیز بالا رفت. و در مقابل، بر پا کنندگان مراسم با متهم کردن مخالفین خود به تبعیت از شیوه های کنفرانس برلین در واقع به حضور قدرتمند کمونیسم کارگری در جنبش دانشجوئی اعتراف کردند. (دشتبانی دبیر سیاسی انجمن اسلامی دانشگاه تهران به پشت تریبون رفت و عملکرد معترضین در این مراسم را صریحا با "عملکرد حزب کمونیست کارگری در کنفرانس برلین" مقایسه کرد!)

امروز نه تنها در دانشگاه بلکه در تمام جامعه جنبش کمونیسم کارگری و افق انقلاب سوسیالیستی در حال گسترش و پیشروی و گرد آوری نیروست. با ورشکستگی کامل دو خرداد و انزوای راست در صفوف مبارزه مردم، و با روی کار آمدن دولت حزب اللهی احمدی نژاد آلترناتیو سرنگونی جمهوری اسلامی بقدرت انقلاب بیش از پیش در جامعه مقبولیت مییابد و پذیرفته میشود و نیروهای سیاسی اپوزیسیون که انقلاب و سوسیالیسم را نامطلوب و یا ذهنی و ناممکن میدانستند تحت فشار واقعیات عینی تحولات سیاسی در جامعه قرار میگیرند و بیش از پیش طرد و منزوی میشوند. سیاستها و آلترناتیوهای غیرانقلابی و غیر سوسیالیستی بیش از پیش بی ربطی خود را به تحولات عینی سیاسی در جامعه نشان میدهند و رنگ میبازند و کنار میروند و راه برای انقلاب سوسیالیستی هموار تر میشود.

۲۰ آذر از یکسو حاصل این قدرتگیری آلترناتیو چپ وسوسیالیستی در جنبش انقلابی مردم علیه جمهوری اسلامی و از سوی دیگر خود نقطه عطف مهمی در این جنبش است. قطعنامه دانشجویان در واقع پلاتفرمی است که راه پیشروی جنبش انقلابی مردم علیه جمهوری اسلامی را به همگان نشان میدهد. این پلاتفرمی برای متحد شدن جنبش کارگری، جنبش زنان و جوانان، مبارزات پرستاران و معلمان و همه بخشهای معترض جامعه در مبارزه برای سرنگونی جمهوری اسلامی است. پلاتفرمی است که مفاد و مطالبات آن میتواند مبنای تومارها و دیوارنویسی ها و شعارها و فراخوانها و وبلاگها و اطلاعیه ها و بیانیه ها و قطعنامه ها در مبارزات و حرکتهای اعتراضی بخشهای مختلف جامعه قرار بگیرد و این مبارزات را به یکدیگر پیوند دهد. این پلاتفرم میتواند پرچم تعرض وسیع و همبسته کارگران و زنان و جوانان و همه جنبشهای اعتراضی باشد که با کلیت نظام جمهوری اسلامی مخالفند و معتقدند تنها آلترناتیو "رجوع به انسان و انسانیت است".

چپ در دانشگاه پرچمی را بلند کرده است که چشم انداز یک جامعه انسانی و آزاد و برابر و مرفه، چشم انداز جمهوری سوسیالیستی را در برابر کل جامعه قرار میدهد. و این میتواند نقطه آغاز انقلاب سوسیالیستی در ایران باشد.