حزب و مردم، رژیم و "انتخابات": این مضحکه را بر سرشان خراب خواهیم کرد

ستون اول

انتخابات در جمهوری اسلامی همیشه یک نمایش پوچ و بی معنا بوده است. در مسلخ و غارتکده و عذابخانه ای که به آن جمهوری اسلامی میگویند و کمترین اثری از آزادی تشکل و تحزب و آزادی فعالیت سیاسی در آن یافت نمیشود، هر از چندی عده ای از میان جریانات درونی حکومت بعنوان کاندید جلو می افتند و بعد از گذشتن از چندین فیلتر و بسته به توازن قوا میان جناحها و دار و دسته های حکومتی خودی ترینشان به فینال میرسند تا بر مبنای توافقات و بده بستانهای پشت پرده همان دار و دسته ها کسانی از میان آنان بعنوان رئیس جمهور و نمایندگان مجلس اسلامی و غیره تعیین شوند. این بازی با هیچ معیار و شاخصی انتخابات نیست، یک جعل تمام عیار و شیادی وقیحانه است.

این بار هم باز بساط این شیادی مهوع را پهن کرده اند، اما این بار شرایط کاملا از دوره های گذشته متفاوت است. اساس این تفاوت در گسترش جنبش اعتراضی مردم و بویژه جنبش کارگری و رشد نفوذ و محبوبیت شعارها و سیاستهای چپ در جامعه است. جنبش سرنگونی طلبانه مردم هر روز وسیع تر و رادیکال تر و چپ تر میشود و رسوا و بی اعتبار شدن بازیهای انتخاباتی یکی از نتایج این پیشرویهای جنبش انقلابی است. مدتهاست مردم نه تنها بر این حقیقت واقف شده اند که تغییر مقامات حکومتی و بازی جناحها و کاندیداها در نمایشهای مسخره انتخاباتی رژیم کوچکترین تغییری در وضعیت موجود نمیدهد، بلکه خود برای ایجاد این تغییر، برای خلاصی از شر حکومت اسلامی و رسیدن به آزادی و برابری بمیدان آمده اند. آنچه روزی برای رژیم برکت محسوب میشد امروز بلای جان او شده است. انتخابات دیگر موقعیتی برای مانورهای عوامفریبانه مقامات و جناحهای حکومتی نیست بلکه فرصتی است برای تعرض گسترده تر مردم بر کل حکومت اسلامی.

انتخابات برای حکومت یک بحران تمام عیار است که تلاش میکند به هر نحوی شده با خسارت هرچه کمتری از سر بگذراند. این "بحران" از اول ماه مه و بهم ریختن آنچه قرار بود نمایش انتخاباتی رفسنجانی در استادیوم آزادی باشد شروع شد. کارگران با چنان قدرت و اتحادی علیه رفسنجانی و حکومت منحوسش ایستادند که "مهم ترین کاندیدای ریاست جمهوری" حتی جرات نکرد در مقابل کارگران ظاهر شود و خزعبلات همیشگی اش را به هم ببافد. در روزهای بعد مردم همین بلا را بر سر کروبی و معین، دو تن دیگر از کاندیداها، آوردند. مردم بساط جلسات و سخنرانی های انتخاباتی این کاندیدها را بهم ریختند و بقول خودشان "برلینیزه" کردند. بلائی که حزب ما در برلین بر سر حکومتیان آورد امروز در شهرهای ایران اتفاق میافتد. هم اکنون اعتراض وسیع و رادیکال دانشجویان در کوی دانشگاه تهران و دانشگاه علامه و دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه همدان و دانشگاه بوعلی سینای همدان بر علیه انتخابات در حال جریان است. کارگران و دانشجویان و بخشهای مختلف مردم تا همیجا نشان داده اند که در مقابل نمایش انتخاباتی رژیم ساکت نخواهند نشست. و این هنوز آغاز کار است. این حرکتهای اعتراضی باید تعرضی تر و گسترده تر و سازمان یافته تر شود و حزب ما کمر به این کار بسته است. ما و مردم میتوانیم و باید انتخابات را به یک شکست سیاسی مفتضحانه برای رژیم تبدیل کنیم. در مقابل ما حکومت مستاصلی است که حتی خودی ترین کاندیداهای خودش را هم قبول ندارد. اگر در انتخاباتهای گذشته دعوای میان جناحها مبنای توهم پراکنی حکومت در میان مردم بود امروز کشمکش انتخاباتی آنان زمینه ساز تعرض هر چه گسترده تر مردم است. رفسنجانی، معتبرترین کاندید از نقطه نظر رژیم، منفور ترین کاندید در نزد مردم است. همه میدانند که این سوت و کور ترین و کسادترین انتخابات رژیم خواهد بود و تلاشهای حکومت برای ظاهرسازی و رفع و رجوع این وضعیت تنها استیصال و زبونی حکومتیان را بیشتر برملا میکند و به خشم و عصیان بیشتر مردم منجر میشود. رژیم هر چه بیشتر دست و پا میزند درمانده تر میشود.

برنامه زنده تلویزیون انترناسیونال در روز دوشنبه گذشته عمق شیادی و مافیا صفتی و در عین حال زبونی و مفلوکی حکومت را به عیان در برابر چشمان همه قرار داد. ماهیگیر بوشهری که قایقش را به گروگان گرفته اند تا به شرکت در انتخابات مجبورش کنند، لبنیات فروش تهرانی که سهمیه شیرش را نمیدهند تا شناسنامه های خود و خانواده اش را به مامورین انتظامی تحویل بدهد، دختر دانش آموزی که نمره قبولی اش را مشروط به شرکت در انتخابات کرده اند، اینها همه نمونه هائی از "تدارک انتخاباتی" این رژیم مفلوک است. مردم خشمگین پی در پی با تلویزیون تماس میگرفتند، شکوائیه شان را میگفتند، زورگوئیها و دغلکاریهای های رژیم را افشا میکردند و اعلام میکردند رای نخواهند داد. و می پرسیدند جه باید کرد. این برنامه سند زنده و گویائی از شیادی و دنائت و حقارت و مذلت رژیم و خشم و عصیان اقشار مختلف علیه حکومت اسلامی است.

این رابطه زنده و مستقیم و گسترده با مردم در عین حال نشاندهنده موقعیت منحصر بفرد حزب و مسئولیت عظیمی است که در مقابله با مضحکه انتخابات رژیم بر دوش ما قرار گرفته است. حزب ما با تلویزیون انترناسیونال که اکنون به بلندگو و نماینده افشاگریها و خشم و عصیان و اعتراضات مردم علیه حکومت اسلامی و مضحکه انتخاباتی او تبدیل شده است، و با رادیو و نشریات و دیگر ارگانهای تبلیغاتی و تشکیلاتی اش در خارج و داخل کشور در راس این نبرد قرار گرفته است. ما با بکار گرفتن تمام امکاناتمان این حقه بازی سیاسی را به یک شکست مفتضحانه برای رژیم تبدیل خواهیم کرد. مردم باید بساط این شیادی را بر هم بریزند. در و دیوار باید با شعار مرگ بر جمهوری اسلامی و زنده باد آزادی و برابری پوشانده شود. پوسترهای انتخاباتی نباید یکساعت هم بر دیوارها دوام بیاورد و نامزدهای انتخاباتی مانند رفسنجانی در اول ماه مه نباید جرئت کنند در برابر مردم ظاهر شوند و خزعبلات بهم ببافند. باید بخیابانها آمد و با تجمع و راهپیمائی و تظاهرات انتخابات را بر سر رژیم خراب کرد. باید متشکل شد، باید انجمن های آزادی و برابری و انواع جمعها و کانونها و کمیته ها علیه مضحکه انتخاباتی بر پا کرد. مردم باید ستادهای ضد انتخاباتی خود را تشکیل بدهند. باید علیه مضحکه انتخابات اطلاعیه و بیانیه داد و طومار جمع کرد و همبسته و یکپارچه این مضحکه را محکوم کرد. این بار نباید گذاشت انتخابات برگزار شود، نباید بگذاریم رژیم این بازی مسخره را به آخر برساند. میتوانیم چنین کنیم. در این نبرد مردم جهان، جنبش کارگری جهانی و نیروها و نهادهای مترقی جهانی همراه و پشتیبان ما هستند. آنها را باید به کمک طلبید. ما ماهیت انتخابات شیادانه رژیم، تمهیدات مافیائی او و صدای اعتراض مردم ایران علیه مضحکه انتخابات را بگوش جهانیان خواهیم رساند. و نیروی اتحادیه های کارگری و نهادهای آزادیخواه و مردم شریف همه کشورها را علیه جمهوری اسلامی و انتخابات مافیائی اش بسیج میکنیم. این نبردیست که باید همبسته و متحد در ایران و در خارج ایران شکل داد و به پیش برد.

شما مردم ایران ستون و نیروی محرکه اصلی این نبرد هستید. به این مبارزه به پیوندید. این مبارزه پاسخ ما به چه باید کرد آن ماهیگیر بوشهری و آن لبنیات فروش تهرانی و آن اصفهانی شریف به عصیان آمده و آن دختر دانش آموز خشمگین و مضطرب و همه آن مردم معترض و عاصی ایست که دیگر نمیتوانند زندان جمهوری اسلامی را تحمل کنند. در این نبرد پیروز خواهیم شد. ما، حزب و مردم، انتخابات رژیم را بر سرش خراب خواهیم کرد.